Is het Scott-reagens betrouwbaar?
Wat is het Scott-reagens?
Scott-reagens (ook bekend als Scott’s reagens) is een van de populairste drug-checkingtests, met name voor cocaïne. Het bevat kobaltthiocyanaat in waterige oplossing en verkleurt in aanwezigheid van cocaïne (maar niet uitsluitend) van roodachtig (zonder monster) naar diepblauw (met monster). Het heeft ook ernstige tekortkomingen, en daarom hebben we het uit het assortiment gehaald en vervangen door het recent populair geworden, veel betere Morris-reagens.
Het Scott-reagens bestaat uit een 2%-oplossing van kobaltthiocyanaat in een verdund zuur medium. Om het kobaltcomplex stabiel te houden en te zorgen dat het alleen blauw wordt bij contact met een analyt, wordt vaak glycerol toegevoegd, dat kleurverandering door indrogen voorkomt.
Hoe gebruik je het Scott-reagens?
Wanneer het kobaltthiocyanaat-reagens aan cocaïnehydrochloride wordt toegevoegd, kleurt het oppervlak van de deeltjes felblauw (of vaag blauw bij cocaïnebase). De oplossing wordt weer roze zodra zoutzuur wordt toegevoegd. Bovendien leidt het toevoegen van chloroform tot een blauwe organische laag, zowel bij hydrochloride als bij base.
Difenhydramine en lidocaïne geven eveneens blauwe organische lagen. Deze stoffen staan bekend als fout-positieven voor cocaïne; lidocaïne wordt vanwege zijn lokaal verdovende werking veel gebruikt om cocaïne te versnijden of na te bootsen.
Scott-reagens wordt doorgaans gebruikt om cocaïne te testen, vooral door politie, douane en forensisch specialisten. Vooral bij cocaïne en andere „caïnes” als benzocaïne, lidocaïne, procaïne of tetracaïne geeft het de typische blauwe kleurverandering (soms „jolly rancher blue” of simpelweg felblauw genoemd).
Standaardpraktijk bij gebruik door autoriteiten is elk verdacht monster door te sturen voor latere analyse in een laboratorium met GC/MS of vergelijkbare apparatuurgebaseerde methoden, om fout-positieven te vermijden.
De Scott-test reageert op andere (legale) „caïnes” precies zoals op cocaïne; gebruik het daarom altijd in combinatie met aanvullende hulpmiddelen. Is er geen labdienst beschikbaar, dan zijn een multireagens-cocaïnetestkit en een TLC cocaïne-zuiverheidstestkit het beste alternatief. Wordt het reagens aangepast zodat het monster alkalisch in plaats van zuur wordt, dan kan de test ook ketaminehydrochloride en andere verbindingen aantonen.
De typische toepassingen van het Scott-reagens zijn:
- Cocaïne testen
- Ketamine testen (aangepast)
- Cathinonen testen (aangepast)
Fout-positieven van het Scott-reagens
Scott-reagens veroorzaakt ondanks het brede gebruik buitengewoon vaak fout-positieve resultaten. Voor een ongeoefend oog kan vrijwel elke stof een schijnbaar positief, cocaïneachtig resultaat geven.
Sterke fout-positieven worden veroorzaakt door „caïnes”, maar ook door bepaalde nieuwe psychoactieve stoffen, met name stimulantia uit de familie van tertiaire cathinonen: a-PHP, a-PIHP, a-PVP, MPHP, maar ook dissociatieven als 3-Me-PCP, 3-MXP, 4-MXP, cocaïne-analogen als RTI-111 en nog meer drugs (bekijk alle overeenkomende resultaten in onze reagenstest-app op https://app.testdrugs.info/analyze/13l).
Sterk fout-positief van het Scott-reagens
Zwak fout-positief van het Scott-reagens
Zwakke fout-positieven zijn een ander probleem, zoals ook de afbeelding hierboven laat zien. Veel stoffen laten de kleur van de Scott-reagens test ongemoeid, maar nemen zelf de verwachte diepe felblauwe tint aan.
Van een beginner of leek kan niet worden verwacht dat hij dat verschil herkent, wat het Scott-reagens tot een uiterst misleidend hulpmiddel maakt in harm-reductioncontexten, waar meestal geen laboratoriumanalyse volgt. Een volwaardige multireagens-cocaïnetestkit is nodig om de identificatie nauwkeuriger te maken en het risico op fout-positieven te verkleinen.
Scott-reagens is lastig goed te gebruiken, zoals goed werd geïllustreerd in een veelgelezen artikel van VICE over cocaïnegebruik in de toiletten van het Britse parlement. Toen de auteur oppervlakken van wasbakken bemonsterde, verscheen een blauwe kleurverandering. In de online opwinding werd dat luidkeels als bewijs gepresenteerd voor cocaïnegebruik onder Britse politici, nota bene in het parlement. Ook al is „coke” misschien inderdaad populair onder de zogenaamde elite, het gaat erom elke testkit correct te gebruiken en rekening te houden met de bekende beperkingen.
Morris-reagens, oftewel Scott-reagens 2.0
Scott-reagens 2.0, ook bekend als Morris-reagens of technisch gezien gebasificeerde Scott, is een gemodificeerd reagens voorgesteld door de Amerikaanse forensisch specialist J. Morris in het artikel „Modified Cobalt Thiocyanate Presumptive Color Test for Ketamine Hydrochloride”, gepubliceerd in het Journal of Forensic Sciences in 2006.
In essentie wordt het reagens veel selectiever door de kobaltthiocyanaatoplossing te combineren met een specifieke natriumhydroxide-oplossing. De meeste fout-positieven verkleuren naar groen, terwijl bepaalde stoffen een paars-violette of blauwe reactie geven. Dit reagens werd recent populair dankzij Amerikaanse harm-reductionactivisten, die ook ontdekten dat deel A en deel B actief gemengd moeten worden voor de meest onderscheidende resultaten. Morris-test is de enige reagenstestkit die actief mengen vereist nadat beide delen aan het monster zijn toegevoegd.
Morris-reagens-testkit
Scott-reagens versus Morris-reagens
Morris-reagens is evenmin volledig vrij van fout-positieven, wat onderstreept waarom voor identificatie altijd een multireagenskit wordt aanbevolen. Morris is verkrijgbaar in onze cocaïnetestkit, ketaminetestkit en ook mefedrontestkit. De eerste twee zijn de meest voorkomende toepassingen, meer dan de cathinonentestkit.
Pas in 2023 werd ontdekt dat veel cathinonen met de Morris-test een ketamine-achtige kleurverandering geven, waardoor veel meer stoffen te identificeren zijn dan voorheen. Kortom: de beperkingen van een test kennen is cruciaal om hem goed te gebruiken. Voor de beste resultaten raden we onze op maat samengestelde zuiverheidstestkit aan.
Reagenstests voor cocaïne en ketamine:
Een positief of negatief testresultaat zegt niet of een stof veilig is. Geen enkele stof is 100% veilig.