De hoeveelheid LSD thuis testen is lastig, omdat LSD maar in sporen in monsters aanwezig is, veel minder dan 1 mg, en omdat gangbare afbraakproducten van LSD de resultaten kunnen vertekenen. In het algemeen zijn de volgende soorten LSD-tests op de markt verkrijgbaar:
Kwalitatieve colorimetrische reagentia
Semikwantitatieve colorimetrische reagentia
Zuiverheidstests van het TLC-type
Kwalitatieve reagentia gebruik je om stoffen te identificeren, in deze context dus om de aanwezigheid van LSD te bevestigen en bijzonder gevaarlijke stoffen als NBOMe of DOC uit te sluiten. De reagentia Ehrlich en vooral Hofmann zijn geschikt om LSD te identificeren, terwijl Marquis, Mecke, Liebermann en Froehde geschikt zijn om ongewenste bestanddelen op te sporen. Beide soorten reagentia vind je in onze LSD-testkit.
Semikwantitatieve (vergelijkende) colorimetrische sterktetests (vaak misleidend verkocht als „LSD-zuiverheidstest”) zijn online te koop. Bij zo’n reagenstest beoordeel je de kleur van een reactie op een schaal die uit heel vergelijkbare tinten van één kleur bestaat. In combinatie met een tamelijk hoge prijs maakt dat het een matig product. Wij wilden dat concept verbeteren en onderzochten of onze Hofmann-test, die normaal de aanwezigheid van „acid” bevestigt, ook betaalbaarder gebruikt kan worden om de hoeveelheid LSD te testen. Dat blijkt te kunnen, dus als je een PRO-test koopt om LSD te identificeren, krijg je er ook een LSD-test voor de hoeveelheid bij.
Tests van het TLC-type scheiden stoffen en kunnen in sommige gevallen zowel het aantal als de hoeveelheid bestanddelen aan het licht brengen. Helaas zijn ze in de context van LSD tot nu toe niet geschikt om de hoeveelheid te beoordelen, al kunnen ze wel helpen om te controleren op de aanwezigheid van afbraakproducten van LSD.
De beste sterktetest voor LSD (acid)
De enige echt betrouwbare eenvoudige manier om de concentratie LSD in „acid” te controleren is een laboratoriumtest. Die is echter niet altijd beschikbaar, dus een goedkope sneltest, ook een met een foutmarge, kan nuttig zijn om onnodige risico’s te vermijden.
Om de hoeveelheid LSD te meten heb je nodig:
Hofmann-reagens
Plastic pipet
Een buisje van het type „eppendorf” (reageerbuisje)
Gedestilleerd water
Keramische plaat
LSD potency test
Hofmann reagent and accessories
LSD-concentratietest
De procedure om de concentratie LSD (acid) met het Hofmann-reagens te testen is vrij eenvoudig. Voor de test moet je een monster van minstens 50 microgram LSD klaarmaken. Los het monster op in een kleine hoeveelheid gedestilleerd water en breng de oplossing daarna met een pipet in het putje van een porseleinen testplaat (meegeleverd bij de reagenskit). Nadat de vloeistof de benodigde tijd heeft gekregen om te verdampen, voeg je met de dop van het buisje 1 schepje Hofmann-reagenskristallen toe in het putje waar de LSD-oplossing is verdampt. Denk eraan het Hofmann-reagens vlak voor gebruik op kamertemperatuur te laten komen en stevig te schudden. Observeer na het toevoegen van het reagens de kleurverandering na ongeveer 5 minuten.
Resultaten van de LSD-concentratietest:
0 – 50 ug – bleekviolet
50 – 100 ug – lichtviolet
100-150 ug – violet
150+ ug – donker violetblauw
LSD concentration test results
LSD concentration testing using the Hofmann reagent is imprecise – it can only indicate very approximate results.
LSD-testkit
Wat je niet over het hoofd mag zien is negatieve identificatie, oftewel het uitsluiten van de aanwezigheid van bepaalde ongewenste synthetische verbindingen, in deze context meestal fenethylaminen. De bekendste verbindingen in deze klasse zijn psychedelische stimulantia uit de NBOMe- en DOx-familie. Van allebei is bekend dat ze een psychedelische geestestoestand oproepen die lijkt op die van psilocybine of LSD, maar hun effecten op het lichaam zijn veel gevaarlijker en heftiger, en mogelijk zelfs dodelijk.
Om NBOMe in LSD (of DOC in LSD) echt uit te sluiten, gebruik je minstens twee van de volgende reagentia: Marquis, Mecke, Liebermann of Froehde, die onder meer verkrijgbaar zijn in onze LSD-testkit of DMT-testkit. Als je met reagenstests de aanwezigheid van fenethylaminen wilt uitsluiten, let je op een directe en felle kleurverandering. Verwar een positieve reactie niet met een vals-positieve: een zwak, langzaam schroeien van het papier of gelmateriaal, veroorzaakt door de bijtende aard van reagenstests.
